ศิลปะของการลงมือทำไปก่อน

Along the way วันนี้มาเสนอแนวคิดส่วนตัวเรื่อง “ศิลปะของการลงมือทำไปก่อน” มันช่างคลาสสิคนัก

เพราะมันเส้นบางๆระหว่าง “ความขี้เกียจ” กับ “การกำจัดความกลัวออกไป”

หลายคนมักสับสนคิดว่าการลงมือทำไปก่อนคืออยากทำอะไรก็ทำไปเลยไม่ลองไม่รู้ แต่จริงๆแล้วการลงมือทำไปก่อนมันคือการที่เรามองเห็นศักยภาพของสิ่งที่จะทำและเห็นศักยภาพของตัวเราว่าน่าจะทำได้ เราได้ผ่านการคิดวิเคราะห์มาแล้ว อาจจะยังไม่พร้อมไปเสียทุกทางแต่มองเห็นว่าเราสามารถเรียนรู้เพิ่มเติมได้ระหว่างทาง คิดได้ดังนั้นแล้วอย่ามัวแต่กลัว เราทำได้! ก็ลงมือทำซะ…

บางครั้งการที่เราจะลงมือทำไปก่อน มันไม่ได้ทำเพราะความคิดชั่ววูบนั่นหรอก แต่มันเกิดมาจากการที่เราสั่งสมอะไรสักอย่างมาหลายๆปี คิดแล้วคิดอีกถึงวิธีการและสิ่งที่อยากได้ บางทีก็หาข้อมูลไว้ตั้งหลายรอบแล้วแต่ก็ไม่กล้าทำสักที พอเห็นโอกาสที่เหมาะสมวิ่งเข้ามารออยู่ตรงหน้าแล้วไม่อยากให้มันหลุดมือไปเราก็เลยลงมือทำซะ… คนส่วนมากไม่เห็นขั้นตอนอันยาวนานที่ผ่านมา มักจะเห็นแค่ตอนเราทำแล้ว เช่นลาออกจากงาน เปิดร้านขนม เปลี่ยนงานใหม่ โน่นนี่นั่นแล้วก็คิดว่า โห ดีว่ะ… สงสัยต้องหัดลาออกกะทันหันแบบมันมั่ง สงสัยต้องลองเปิดร้านกาแฟแบบนี้มั่งเราก็ชอบกินกาแฟอยู่น่ะ สงสัยต้องส่งใบสมัครงานใหม่ๆมั่ง ทีคนนั้นยังทำได้เลย ลองดูสักตั้ง…

ถ้าคิดแบบนี้การลงมือทำไปก่อนของคนพวกนี้กับคุณอาจจะแตกต่างกันนิดหน่อย คือมันดีที่เรามีความกล้าอยากทำอะไรใหม่ๆ แต่อาจจะต่างกันที่

  • เค้าลงมือทำไปก่อนตั้งแต่ตอนที่เค้าหารายได้เสริมไว้เมื่อสองปีก่อนลาออก
  • เค้าลงมือทำไปก่อนตั้งแต่ตอนที่เค้าหาข้อมูลและเรียนรู้ความแตกต่างของเมล็ดกาแฟหลังเลิกงานทุกวัน
  • เค้าลงมือทำไปก่อนตั้งแต่ทุกเสาร์อาทิตย์เค้าออกไปหาทำเลร้านดีๆเป็นปีๆ
  • เค้าลงมือทำไปก่อนตั้งแต่ตอนที่เค้าส่งใบสมัครหางานใหม่ๆตั้งแต่หกเดือนที่แล้ว
  • เค้าลงมือทำไปก่อนตั้งแต่ตอนที่เค้าไปเรียนภาษาอังกฤษเพิ่มทักษะให้ตัวเองก่อนจะสมัครงานสายใหม่

คุณเองก็คงรู้จักหลายๆคนในชีวิตที่มีความฝันอยู่ตลอด อยากจะทำโน่นนี่ อยากเปิดบริษัท อยากลาออก อยากเป็นเกษตรกร อยากมีเพจเฟสบุ๊คดังๆ อยากเปลี่ยนงาน อยากวาดรูปได้ อยากไปทำงานต่างประเทศ อยากเปิดร้านเค้ก แต่เค้าก็ไม่ได้ลงมือทำไปก่อนเสียที ผ่านมาสองปี สามปี สี่ปี คุยกันทีไรมันก็เหมือนวนลูปนะ ที่น่าเจ็บใจกว่านั้นคือไม่ใช่แค่เค้าที่ไม่ได้ลงมือเริ่มต้นทำอะไรเสียที เราเองก็ยังไม่ได้เริ่มอะไรเลยเหมือนกัน!! คุยกันทีไรก็วนลูปกันทั้งสองคน 555

ถ้าได้อ่านบทความนี้แล้ว สิ่งทีอยากจะบอกคือ อย่าคิดเยอะค่ะ ลงมือทำไปก่อนเลย! แต่ระวังทำไปก่อนผิดขั้นเท่านั้นเอง

  • เป้าหมายเราไม่ใช่อยากลาออกแต่เราอยากมีอาชีพเลี้ยงตัวโดยที่เป็นนายตัวเอง
  • เป้าหมายเราไม่ใช่เปิดร้านกาแฟพื่อหนีความเบื่อในการทำงานออฟฟิศแต่เพราะเรารักที่จะทำกาแฟให้ดีๆเพื่อแบ่งปันให้คนอื่นจริงๆ
  • เป้าหมายเราไม่ได้เปลี่ยนงานเพราะว่าเราเบื่อการเมืองในออฟฟิศที่ให้เงินเดือนไม่คุ้มกับงานที่ทำเอาซะเลยแต่เราค้นเจองานใหม่ที่เข้ากับลักษณะนิสัยของเรามากกว่า

ถ้าคุณรู้แล้วว่าตัวเองอยากได้อะไร ก็รีบมองหาว่าต้องลงมือทำอะไรไปก่อน เพื่อที่มันจะได้ผลิดอกออกผลให้คุณในอีกปีหรือสองปี ฟังดูนานนะแต่โดยส่วนตัวเราเชื่อว่าความสำเร็จไม่มีทางลัด… เพียงแค่ไม่ค่อยมีใครเล่าเส้นทางให้ฟังเท่านั้นเองเล่าย่อๆมันเท่กว่าหนิ ว่าแล้วก็ออกไปลงมือทำเดี๋ยวนี้เลย!!

ป.ล. อย่าหลงไปกับพวกขายคอร์สมากนักล่ะ การจ่ายเงินแลกความรู้สึกว่าได้ลงมือทำอะไรสักอย่าง อาจจะไม่ใช่เรื่องที่ยั่งยืนนัก… ไม่ได้ว่าเป็นเรื่องที่ไม่ดีการเรียนเพิ่มเติมความรู้มันก็ดี แต่สุดท้ายแล้วมันอยู่ที่ความตั้งใจของคุณเองนะว่าจะจบแค่จ่ายเงินหรือเปล่า

ขอให้โชคดีแล้วก็เริ่มลงมือเลยค่ะ

Along the way

July 2017

Facebook page

 

Advertisements

One thought on “ศิลปะของการลงมือทำไปก่อน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s